.....

03 June 2008

അനുഭൂതി

നിശ തന്‍ ഇരുണ്ട യാമങ്ങള്‍
കൊഴിഞ്ഞിറങ്ങുന്നൂ മൂകമായ്‌
വലയില്‍ പിടയും കലമാനിന്‍ രോദനം
ആരവങ്ങളൊടുങ്ങാത്ത മനസ്സിന്‍റെ മയക്കം

ആയിരം വിഷ ബാണമേറ്റതു പോല്‍ പുളയും
നിദ്രയ്ക്കന്യയാം അമ്മ തന്‍ ചേതന
പൈതലിന്‍ വരണ്ടയധരങ്ങള്‍
ജീവാമൃതം തേടുന്നു

അര്‍ബുദം കാര്‍ന്നിടും സ്തനങ്ങളില്‍
കുഞ്ഞിന്‍ കരങ്ങള്‍ പരതിടുന്നു
കിനാവില്‍ ലയിച്ചിടും ജനനിയെ
വിങ്ങുന്ന വേദന ഉണര്‍ത്തിടുന്നു
കുഞ്ഞിന്‍റെ കരങ്ങളാ മാറിലമരുന്നു
വേദനയാല്‍ പുളയുന്നൂ വ്രണിത ഹൃദയം

മയങ്ങിക്കിടക്കും അമ്മ തന്‍ തൃഷ്ണ
അറിയാതുണര്‍ന്നീടുമീ വേളയില്‍
പുണരുന്നൂ കുഞ്ഞിനെയാക്കരങ്ങള്‍
അമ്മതന്‍ ആത്മാവിന്‍ നിര്‍വൃതിയാല്

ഒടുങ്ങാത്ത ദാഹത്താല്‍ കുഞ്ഞു പതറുന്നു
വേദന പുളയുന്ന നിന്‍മാറ് കനിയുന്നു
കരങ്ങള്‍ നീട്ടുന്നു നീ
കുഞ്ഞിനെ അണയ്ക്കുന്നു

നീറുന്ന മാറില്‍ ചുരത്തുന്ന പാല്‍ നിറം
ഏറെ കറുത്തു പോയ് ജീവന്‍ പിടഞ്ഞു പോയ്
അമ്മ തന്‍ മാറിലേക്കധരങ്ങള്‍ തേടുന്നു
നിന്‍ ചുടു രക്തം നുണഞ്ഞവനമരുന്നു

അര്‍ബുദം കാര്‍ന്നിടും നിന്‍സ്തനം ചപ്പുന്ന
കുഞ്ഞിന്‍റെ ഉള്ളം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടാവുമോ...?
തപിക്കുന്നുണ്ടമ്മതന്‍ ചേതനയെങ്കിലും
അമ്മയ്ക്ക് തന്‍ കുഞ്ഞനുഭൂതിയായിടുന്നു...
ഇതിന് മലയാളത്തിലെ ഒരു വാരികയില്‍ വന്ന കഥയോട് കടപ്പാട്

3 comments:

വെള്ളിനക്ഷത്രം (കവിതകള്‍) said...

ആദ്യത്തെ തേങ്ങ ഉടക്കലെന്റെ വകയാവട്ടെ, കവിത്‌ ഗംഭീരമായിറ്റുണ്ട്‌!പിന്നെ അക്ഷരത്തിന്റെ വലിപ്പം കുറച്ചു കുറച്ചാല്‍ വായനക്ക്‌ സുഖം കിട്ടും

suvarnakrishnan said...

kavithakal valare nannayittund.

Acer Tablet Pc said...

As much as I wanted to post a comment, I can not understand the post. Would also be convincing if this is in English. I hope I can get a translator plug in for this one. I really wanted to say something, but this blogger has a lot of followers.